ابتدا مفهوم چند اصطلاح :
هبه:بخشیدن مال به دیگری است
صلح:عقدی است که در خصوص اختلاف فی مابین دو نفر یا بیشتر منعقد میشود و موضوع اختلاف حل میگردد
قبض: مالی که هبه میشود باید تحویل هبه شونده گردد و به  تحویل گرفتن مال توسط او قبض میگویند
عین موهوبه:مالی که مورد صلح واقع شده است

صلح محاباتی:صلحی که مجانی باشد

سفیه:فردی است بالغ که سود و زیان خود را در معامله تشخیص  نمی دهد.(دقت شود که سفیه برابر مجنون یا دیوانه نیست ممکن است پیرمردی بعلت کهولت توان تشخیص سود وزیان خود را نداشته باشد و سفیه محسوب گردد ولی به هیچ عنوان مجنون محسوب نمیشود)

1-صلح از دو طرف لازم است اما هبه تحت شرایط مقرر در ماده 803 قانون مدنی قابل رجوع است.

2-صلح می تواند معوض باشد اما هبه مجانی است لکن شرط عوض می توان کرد.

3-هبه تا زمان قبض اثری ندارد اما صلح محاباتی قبل از قبض نیز عقدی است کامل و الزام آور.

4- قبض عین موهوبه از طرف صغیر ممیز و سفیه صحیح است لکن در عقد صلح فقط صلح محاباتی این ویژگی را دارد.

5-صلح به تعبیر فقها سید العقود است و جای هر عقدی می نشیند ولی هبه قالب خاص خودش را دارد.

6-در عقد هبه شخصیت طرف علت عمده عقد می باشد لکن در عقد صلح فقط در صلح محاباتی این ویژگی را می توان دید. 

7-برای صحت صلح طرفین باید اهلیت معامله و تصرف در مورد معامله را داشته باشند ولی در هبه یک استثناء وجود دارد و آن در مورد صغیر و سفیه که می توانند صلح بلاعوض را قبول کنند و نیازی به وجود اهلیت نیست.

کشوری 09120234876

0/5 (0 Reviews)
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست